Keep the Faith

Jouw online gids in onzekere tijden

Afbeelding bij Het vertrouwen van: Thomas Hart

Het vertrouwen van: Thomas Hart

Door: Bas van der Graaf

Bas van der Graaf is dominee en begeleidt tal van vernieuwingsprojecten binnen de Protestantse Kerk van Amsterdam.

Hoe houd je vertrouwen in onzekere tijden? In onze rubriek ‘Het vertrouwen van’ geven Amsterdammers antwoord op die vraag.

Wie ben je?

Ik ben Thomas Hart (29) en ga met mijn vriendin Kyra samenwonen in de Kolenkit. Ik werk als woordvoerder bij het ministerie van Economische Zaken en Klimaat.

Waar maak je je zorgen over?

Ik denk dat we deze crisis wel doorkomen, maar ik ben bang dat het hierna nog een keer zal gebeuren. Dat er dus een COVID-20 of 23 komt, en dat die dan een streep zal halen door de dromen van heel veel mensen. Ik heb zelf de mazzel gehad dat als ik ergens van droomde ik dat ook kon waarmaken. Maar nu hoor ik op mijn werk verhalen van allerlei ondernemers die bang zijn dat hun droomzaak aan stukken gaat. En is het niet nu, dan misschien bij een volgende crisis. Dat vind ik echt heel erg voor ze. Dat mensen op die manier misschien wel hun roeping gaan missen.

Waar put je vertrouwen uit?

Ik put vertrouwen uit het vermogen van mensen zich aan te passen. Een pandemie maakt veel kapot, maar maakt mensen ook heel creatief. Het lijkt er op dat er een uitvinder zit in ieder mens. Dat geeft me vertrouwen in dat het wel goed komt met de wereld.

Deze crisis brengt in sommige gevallen ook inzicht. Mensen krijgen een ander perspectief op dingen, soms op heel kleine. Een vriend van mij speelt een bepaald spel met andere vrienden. Dat spel kan nu alleen nog maar online. Tot zijn verbazing is hij er nu achtergekomen dat hij dit spel, hoe hij het eerst speelde, niet zo leuk vond als hij dacht.

Zoiets gebeurde ook bij mijzelf. Ik woon ver weg van mijn moeder, maar nu denk ik opeens: ooit wil ik dichterbij haar wonen, misschien wel boven of naast elkaar in één groot huis. Dat onze gedachten zo worden opgeschud, dat geeft me vertrouwen.

Hoe geef je dat vertrouwen vorm?

Ik ben van nature een optimistisch mens, dat scheelt wel. Ik heb niet echt vaste rituelen of vormen om vertrouwen te oefenen. Het meest concrete is misschien dit: ik vind samen dingen doen heel mooi, maar ben meestal niet degene die het initiatief neemt. De mensen om me heen zeggen echter dat ze dat wel fijn zouden vinden, dus nu bedenk ik praktische projectjes die als bijproduct hebben dat ik het initiatief neem.

Ik probeer vooral tijd voor mezelf te nemen, om stil te staan bij dingen die belangrijk zijn. Mezelf afvragen wat een goed leven is, waar ikzelf en anderen blij van worden. Waar ik aan het eind van mijn leven van kan zeggen: dat was goed! Als dat spiritualiteit is – stilstaan bij mezelf en belangrijke dingen – dan ben ik spiritueel.

Wat is de vrucht van dat vertrouwen?

Een clubgenoot van waterpolo heeft een groentezaak. Hij bedacht een actie om groenten te komen bezorgen. Ik deed mee om hem te helpen, in het vertrouwen dat dit iets goeds is. Toen ik de groenten en het fruit kreeg, kwam ik er achter dat deze groenten veel lekkerder zijn dan de groenten die ik normaal eet. De vrucht van mijn vertrouwen bestaat dus uit lekkerder vruchten, ha ha.

Ik ben niet kerkelijk of gelovig, maar ik kom wel heel graag in kerken. In zo’n gebouw voel ik mezelf klein tegenover iets wat veel groter is dan mezelf. Het is net of de lucht in zo’n gebouw zwaarder is, als een warme deken die me een veilig gevoel geeft. Wat dat ‘grotere’ is, kan ik moeilijk benoemen. Tijdens mijn studie klassieke talen spraken we vaak over het sublieme. Wat dat precies is weet ik niet, maar het woord klopt misschien wel. Dat we onderdeel zijn van een grotere gemeenschap, van een groter geheel, daar geloof ik in en dat geeft me richting.



Meer in Amsterdam

Wekelijkse update ontvangen?

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en ontvang elke week de nieuwste berichten in je mailbox.

Vul een geldig email adres in.

Nee, dank je