Keep the Faith

Jouw online gids in onzekere tijden

Afbeelding bij Amsterdam na corona: Je bent jong en je wilt wat …

Amsterdam na corona: Je bent jong en je wilt wat …

Door: Bas van der Graaf

Bas van der Graaf is dominee en begeleidt tal van vernieuwingsprojecten binnen de Protestantse Kerk van Amsterdam.

Voor jongeren is het allemaal niet zo simpel in deze dalweken tussen de eerste corona-piek en de verwachte tweede. In Nederland is het virus vrijwel onzichtbaar geworden en lijkt op sommige plekken alles weer redelijk normaal. Tijd voor feestjes, knuffels, nieuwe dates, reisjes naar zonnige oorden en alles wat het leven leuk maakt, zou je dus zeggen.

Maar zo simpel is het niet. Het onzichtbare ziekmakertje is nog steeds onder ons en gaat niet vanzelf weg. En hoe beter we het leren kennen hoe duidelijker wordt dat ook jongeren er niet immuun voor zijn. Niet voor zichzelf, maar zeker ook niet voor anderen. Ik lees helaas steeds meer berichten over jongeren die doodziek worden en sterven, maar nog meer berichten over het aandeel van jongeren in het ziek maken van anderen. Hoe begrijpelijk het verlangen om weer te doen wat normaal is ook is, vrijheid blijheid zit er gewoon niet in op dit moment.

Dat is niet leuk, het voelt als verlies van een stuk van de toch al korte tijd waarin je onbezorgd kunt genieten. Maar kan het ook een zinvolle tijd zijn? Op het gevaar af dat ik nu een opa-vertelt-toon aansla toch een paar gedachten vanuit het motto van Keep the Faith: Geloven in wie je bent en in wat je doet.


Wat kun je doen?

Dit is een tijd om je te oefenen in naastenliefde. In de vorige fase, toen de ziekte tastbaarder was en de ic-afdelingen overbelast, was de naaste voor ons gevoel dichtbij. Je naaste liefhebben als jezelf ging bijna vanzelf. Natúúrlijk hield je afstand en lette je een beetje op elkaar. Nu moet de motivatie veel meer uit jezelf komen. Die ander heeft misschien niet echt een gezicht voor je en dus staat voor je gevoel veel verder van je af dan die anderhalve meter.

Maar dat is nu precies de kunst van het grote gebod van de liefde: dat je je naaste liefhebt als jezelf! Het idee is dat je telkens wanneer je een keuze uit liefde voor jezelf maakt denkt: houd ik hiermee net zoveel van de (misschien onzichtbare) ander? Ik zou zeggen: test het eens uit, om te beginnen in iets kleins. Maar weet: van déze liefde zullen we het de komende tijd wel moeten hebben!


Wie ben je?

Misschien moet ik vragen: wie zul je zijn? Vreemde vraag, denk je wellicht. Niet als je bedenkt dat deze periode mede gaat bepalen wie je zult zijn, hoe je gevormd wordt. Want dat is wat dit óók is: een vormende tijd!

Ik vond het mooi wat de koning zei tegen alle geslaagde eindexamenkandidaten. Hij zei: ‘Jullie hebben een diploma gehaald in een heel bijzondere tijd. Die ervaring neemt niemand jullie meer af!’. Mooie omdraaiing: waar anderen vreesden dat dit ‘coronadiploma’ toch een beetje minder zou tellen, benadrukte de koning het belang van de ervaring die ermee gepaard ging.

De babyboomgeneratie werd gevormd door de jaren van de oorlog en de wederopbouw. Generatie X werd gevormd door de crisisjaren en jeugdwerkloosheid van de jaren 80. Nu zullen millennials en zoomers gevormd worden door deze gezondheidscrisis (en de economische crisis die er uit zal volgen). Hoe dat er dán uit zal zien heb je nu niet in de hand, maar je nú kunt nu wel keuzes maken die richting geven. Het maakt nogal wat uit of je vlucht of vecht.

Ik zou zeggen: gebruik deze tijd om te laten vormen tot wie je ten diepste bent. Aanvaard de situatie zoals hij is, maar blijf niet hangen in wat je afhoudt van wie je bent. Laat je vormen tot wie je zou kunnen zijn, een mens die zich geliefd weet om lief te kunnen hebben.


Waar geloof je in?

Al met al is – en blijft – dit wel de tijd van de trage vragen. Vragen als: hoe zie ik de toekomst, waar geloof ik in, voor mezelf en voor de wereld van morgen? In de afgelopen maanden kwam ik elke maandagavond met een groepje van ongeveer zeven (voornamelijk) jonge mensen samen in een bijbelklas via Zoom. We lazen allerlei teksten en verhalen uit de verschillende delen van de bijbel. Niemand in groep was thuis in de bijbel, dus alle oude teksten waren als nieuw.

Wat mij telkens raakte was hoe de teksten die we lazen ons dwongen om stil te staan bij vragen waar je niet zomaar aan toekomt. Vragen die uiteindelijk steeds om die paar kernvragen cirkelden: wie ben ik, wat heb ik te doen, wat geloof ik eigenlijk?

Als het lukt om zo’n ruimte te scheppen – ruimte om op andere gedachten te komen, ruimte voor trage vragen, ruimte om angsten en verlangens te delen, ruimte voor het hart – dan heb ik daar maar één woord voor: gezegend! Via het platform Keep the Faith zijn we, in tijden van corona, steeds naar díe ruimte op zoek geweest. Heb jij zo’n ruimte ook gevonden inmiddels? Ik gun het je van harte.

Nee, simpel is het allemaal niet in deze tijd. Wat wel simpel is: hou je aan de regels, houdt afstand, wees geen virusverspreider. Heb je naaste lief als jezelf!





Meer in Amsterdam

Wekelijkse update ontvangen?

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en ontvang elke week de nieuwste berichten in je mailbox.

Vul een geldig email adres in.

Nee, dank je