Calvijn en de Morele Wet
Voor veel christenen geldt dat de Morele Wet een belangrijk argument is in een betoog over het bestaan van God. De beroemde apologeet C.S. Lewis is mede tot geloof gekomen doordat hij ontdekte dat onze sterk ontwikkelde kennis van goed en kwaad een universeel karakter heeft. Lewis geloofde daarom in een objectieve morele orde, die verwijst naar de Schepper van orde, God.
Maar ook iemand als Immanuel Kant, een tegenstander van godsbewijzen, stelde dat het noodzakelijk is om het bestaan van God aan te nemen om een moreel oordeel zinvol te maken.
Andersom en enigszins prikkelend gesteld: zonder God is alles geoorloofd.
In het Calvijnjaar 2009, lijkt het me interessant om te kijken wat Calvijn hierover schrijft. In een eerdere bijdrage over Calvijn kwam de Wet al ter sprake, maar ging ik slechts kort in op de wat die wet is en wat haar functie is volgens Calvijn.
Continue Reading Add comment juni 10th, 2009
In moderne bijbelvertalingen staan er kopjes boven onderdelen van de tekst. Zodoende is het verhaal dat Jezus vertelt over een vader met twee zonen in Lucas 15, bekend geworden onder de titel ‘de verloren zoon’. Hierbij wordt dan meestal gedacht aan de jongste zoon, die na een periode van losbandigheid zijn verloren toestand erkent en weer naar huis gaat.
“In Christus immers heeft God, voordat de wereld gegrondvest werd, ons vol liefde uitgekozen om voor hem heilig en zuiver te zijn, en hij heeft ons naar zijn wil en verlangen voorbestemd om in Jezus Christus zijn kinderen te worden, tot eer van de grootheid van Gods genade, ons geschonken in zijn geliefde zoon.”
In het Calvijnjaar 2009 zijn er uiteraard diverse bijeenkomsten en debatten. Een interessante serie debatten wordt georganiseerd door het 
Maar al te graag wordt een tekening van Calvijn tot een karikatuur gemaakt. De verdorven mens, de sobere levensstijl en de predestinatieleer zijn graag gebruikte felle kleuren in een tekening van Calvijn. Hierdoor zijn de structuur van zijn denkwereld en de subtiliteiten achter zijn uitgesproken standpunten steeds minder in beeld bij theologen en (protestantse) christenen. 
